Nujin DEDE, Biyofizikçi
Küçük, karanlık ve izole bir odada tek başınıza olduğunuzu, dış dünya ile hiçbir bağlantınızın kalmadığını hayal edin. Beyniniz kafatasınızın içinde tam olarak bu durumdadır; ancak dış dünyadan tamamen kopuk değildir. Duyu organlarınızdan gelen sinyaller sayesinde bilgi toplar ve bu bilgiyi yorumlar. Biz bu yorumları bazen “bakış açısı” olarak da adlandırırız. Zihnimizin herhangi bir veriyi nasıl yorumlayacağına etki eden temel unsurlardan biri de kendimizle kurduğumuz diyaloglardır. Burada sadece iç sesimizden bahsetmiyoruz; kendi kendimize sesli olarak yaptığımız konuşmaların önemini vurguluyoruz.
Beynimiz kendi sesimizi, diğer insanların seslerinden farklı şekilde işler ve onu daha ilgi çekici bularak önceliklendirir. Konuşurken kendi sesimizin farkında olmamız, her kelimeye yönelik dikkatimizi ve bilincimizi artırır. Söylediğimiz her kelime, zihnimizin dünyaya ve olaylara dair geliştireceği yorumu şekillendirir.
Kendimizle konuşmamız, iç dünyamıza dair farkındalığımızı da geliştirir. Bu süreç, duygusal durumları düzenleme ve kontrol etme noktasında kritik bir rol oynar. Bu diyaloglar önce iç dünyamıza dair yorumlarımızı, ardından da davranışlarımızı dönüştürür. Çünkü bu yolla zihnimizin veriyi yorumlama ve algılama süreçlerine doğrudan müdahale ederiz ve algıladığımız dünyaya uygun tepkiler veririz.
Nörobiyolojik çalışmalar, pozitif telkinler söz konusu olduğunda kendi sesimiz ile başkalarının sesi arasında belirgin bir fark saptayamasa da; düşünce ve duygularımızı objektif bir gözle ele aldığımız “bilinçli-ayrıştırma” süreçlerinde kendi sesimizin çok daha etkili olduğunu kanıtlıyor. Sonuç olarak, kimliğimize dair tanımlarda başkalarının sesi de yer tutsa da, düşünsel süreçlerimizi yönetirken kendi sesimiz belirleyici unsurdur.
Sesiniz değerlidir ve sandığınızdan çok daha güçlü bir etkiye sahiptir. Onu etkili kullanın!
Not: Kendi kendine konuşmanın etkisi bireyseldir ve herkeste aynı etkiye sahip olmayabilir. Kişinin bulunduğu duygusal süreç, vereceği tepki üzerinde etkilidir.
