Filiz Mutlu-Alexiou
Enerji çalışmaları neden bu kadar tartışmalı?
Biyoenerji, son yıllarda hem büyük bir ilgi hem de ciddi bir kafa karışıklığı yaratıyor.
Bir kesim için “şifa”, bir kesim için “aldatmaca”, bir kesim içinse açıklanamayan bir deneyim alanı.
Sorun, biyoenerjinin varlığı ya da yokluğu değil.
Sorun, neyin biyoenerji adı altında sunulduğudur.
Biyoenerji nedir?
En sade haliyle biyoenerji:
- Beden–zihin etkileşimini merkeze alan
- Dikkat, niyet ve algı üzerinden çalışan
- Kişinin öznel deneyimini etkileyebilen bir alan
Burada kritik kelime: öznel deneyim
Biyoenerji;
kanıta dayalı tıbbi tedavi değildir,
hastalık teşhisi koymaz,
biyolojik süreçleri doğrudan iyileştirdiğini iddia etmez.
Kendi durduğum yer
Kendi çalışmalarımda insanların bedenlerinde taşıdığı yükleri hissedebiliyorum.
Ama ben kimseyi “iyileştirmiyorum”.
Benim yaptığım şey,
kişinin kendi bedenini duymasına ve anlamasına alan açmak.
Bazen insanlar bir şeyi ilk defa fark eder.
Bazen sadece gevşer.
Bazen de hiçbir şey hissetmez.
Hepsi normal.
Biyoenerji ne değildir?
- Tıbbi tedavinin yerine geçmez
- Hastalıkları “iyileştirme” iddiası taşımaz
- Herkesi aynı şekilde etkilemez
- Birine bağımlı hale getirmez
Bu sınırlar çizilmediğinde,
biyoenerji destekleyici bir alan olmaktan çıkar,
riskli bir inanç sistemine dönüşür.
İnanç etkisi: Placebo ve Nocebo
Biyoenerji çalışmalarında inanç önemli bir rol oynar.
Placebo;
bir şeyin işe yarayacağına inanmanın,
gerçek fiziksel ve psikolojik etkiler yaratmasıdır.
Bu bir hayal değildir.
Bilimde karşılığı olan bir etkidir.
Ama bir de nocebo vardır:
“Bu bana zarar verir” inancının gerçekten zarar üretmesi.
Bu yüzden nasıl çalıştığın,
ne söylediğin ve nasıl bir alan kurduğun çok önemlidir.
Aslında ne oluyor?
Seanslarda yaşanan birçok şey şu mekanizmalarla açıklanabilir:
- Dikkatin içe yönelmesi
- Bedensel farkındalığın artması
- Sinir sisteminin sakinleşmesi
- Güvende hissetme hali
- Anlam yükleme
Yani çoğu zaman mesele “enerji vermek” değil,
kişinin kendi sistemiyle yeniden temas kurmasıdır.
Nerede faydalı olabilir?
Doğru çerçevede kullanıldığında:
- Stres azaltma
- Gevşeme
- Farkındalık
- Psikosomatik yüklerin hafiflemesi
gibi alanlarda destekleyici olabilir.
Ama merkez değil, tamamlayıcıdır.
Nerede risklidir?
Şu noktada tehlike başlar:
- Tıbbi tedavinin yerine konduğunda
- “Ben seni iyileştiririm” denildiğinde
- Kişi kendi gücünden uzaklaştırıldığında
- Korku veya bağımlılık yaratıldığında
Bu artık enerji değil, etik sorundur.
Benim yaklaşımım
Benim için bu çalışma:
- Bilimle çatışmaz
- İnanç dayatmaz
- Mucize vaat etmez
- Kimseyi kendine bağımlı kılmaz
Bu alan doğru kullanıldığında farkındalık yaratır.
Yanlış kullanıldığında ise yanılsama.
Son söz
İnanmak ya da inanmamak bir tercih olabilir.
Ama neyin yerine koyduğun, çok daha önemli bir karardır.
Bu platformda yer alan tüm yazılar, analizler ve uygulama örnekleri yalnızca genel bilgilendirme ve düşünsel inceleme amacı taşır. İçerikler tıbbi, psikolojik, psikiyatrik veya terapötik teşhis ve tedavi yerine geçmez. Mithras Akademi Bilinçaltı Postası, içeriklerin kullanımından doğabilecek doğrudan veya dolaylı sonuçlardan sorumlu tutulamaz.
